DE wedstrijd der wedstrijden

Het onderdeel skeet op de Olympische spelen 2004 werd gestreden op 21 & 22 Augustus.
Er deden 41 schutters aan mee waarvan er al snel 30 het potentieel hadden de gouden medaille naar huis mee te nemen. Een uiterst sterk veld dus. De omstandigheden waren kort samengevat; HEET.
Ik schat dat het een graadje of 35 was (in de schaduw van de overdekte tribune) maar voor onze schutters Hennie Dompeling en Jan Cor van der Greef, die in de volle zon stonden te werken, was het eerder een gevoelstemperatuur van een graad of 40!.


Hennie en Jan Cor schoten in verschillende rottes (nr. 1 & 3), en omdat de wedstrijd over 3 banen verdeeld werd moesten ze altijd tegelijk schieten. Hennie opende op baan 1 en verslikte zich al snel in het doublet op post 4 alwaar hij het lage huis mistte. Enigszins aangeslagen liep hij de post af en was er blijkbaar teveel mee bezig want op post 5 ging het bij dezelfde duif in het doublet opnieuw fout. Hij sloot het rondje af met een score 23 en de wetenschap dat het nu toch verder wel vrijwel foutloos moest gaan omdat in dit sterke deelnemersveld fouten moeilijk goed te maken zijn (je kunt per slot van rekening niet een rondje 27 schieten om weer langszij te komen…..).
 
Het eerste schot is eruit, nog 124 te gaan.....

Nee, die meneer met die foute
moderne cowboyhoed wijst
niet naar dat vliegtuig....


Jan Cor zijn eerste rondje verliep bijna identiek aan het rondje van Hennie; ook hij miste in het doublet op post 4 het lage huis. Echter, hij wist goed te herstellen en scoorde deze ronde 24 treffers.

In de tweede ronde mist Hennie op post 6 het lage huis en scoort hierdoor 24. Jan Cor had minder geluk. Hij mistte op post 2 enkel hoog en op post 3 doublet laag waardoor hij genoegen moest nemen met 23 kapotte schotels.

De derde en laatste ronde van die dag: Hennie mist op post 5 opnieuw doublet laag en komt met 24 treffers uit de strijd. Jan Cor laat op post 5 enkel laag vliegen en evenaart hiermee de score van Hennie 24.

Beide schutters sluiten deze zaterdag af met een score van 71 treffers (van 75) en staan hiermee in het totaalklassement op de 27ste plaats. Maar 2 schutters weten deze dag af te sluiten met een perfecte score: de Fin Marko Kemppainen en de Rus Valeri Shomin. 5 schutters eindigden de dag met 74 treffers, 12 schutters met 73, 7 schutters met 72 en 8 deelnemers eindigden met 71 punten.

Na een spannend nachtje slapen; bedenk eens wat er in de hoofden van de deelnemers omgaat….. was het zondag tijd voor het vervolg.
Het lot van de Nederlandse medaillekansen lag in handen van de medeschutters.
Kunnen onze jongens de rest volschieten? Hoeveel missers zouden de hoger geplaatste schutters maken? Zou het toch nog net voldoende kunnen zijn voor een shootoff voor de finale?......

Het eerste rondje van de dag was in 1 woord; rampzalig. Hennie mist op post 3 enkel hoog en op post 5…… u raad het al: doublet laag. 23 treffers en de medaillekansen definitief uit het zicht! Ook bij Jan Cor gaat het mis. De druk, het grote aantal toeschouwers, de hitte, het gebrek aan ervaring,…. Alles word onze jonge sportvriend teveel en hij schiet deze ronde 20 treffers (iets wat ik me tijdens een Nederlandse wedstrijd van JanCor niet kan herinneren). Op post 4 doublet hoog, post 5 doublet laag, post 6 enkel laag en doublet hoog en op post 8 het hoge huis was het allemaal mis. Er voltrok zich een klein drama voor onze ogen…..

Jan Cor had het in deze
ronde behoorlijk zwaar.
Jan Cor zoals we hem allemaal kennen,
in afwachting van de volgende duif.
Het was niet warm.....
Het was HEET.....
Nu pas weet ik waar het woord "schietgebedje" vandaan komt......  Olympisch-skeet natuurlijk!

Geja van der Greef (uweetwel Jan Cor's grote zus)
lijkt hier alle griekse goden aan te roepen om haar broer in zijn moeilijkste rondje bij te staan.


Zelfs het scorebord werd de stress teveel in dit rondje....


De tweede ronde van de dag en tevens laatste ronde van de wedstrijd: onze schutters wisten dat de kansen definitief verkeken waren en stonden met een stuk minder stress op het veld. Hennie demonstreerde even dat hij het toch nog wel kon en schoot, zoals het hoort, een volle bak. JanCor had de moeilijke taak om het vorige “ramprondje” te vergeten en een mooie score neer te zetten. Hij liet alleen op post 3 doublet hoog heel en wist als een echte pro terug te komen met een rondje van 24 treffers (probeer het maar eens…..).

Dat de druk wel ERG hoog kan oplopen bewees ook de Rus Valeri Shomin. Na de eerste wedstrijddag stond hij samen met Kemppainen met een perfecte score bovenaan. De tweede dag echter schoot hij een rondje 23 en 22 zodat hij met een score van totaal 120 niet eens aan de finale kon meedoen. Valeri won goud tijdens de WorldCup 2003 in Granada met een score van 150 van de 150…………. Ook onze oosterbuur Axel Wegner had het moeilijk; hij eindigde op de 31ste plaats met een score van 117 (23,25,24,22,23).

Een blij gezicht.
De druk is weg, het is voorbij en
een volle bak als afsluiting is ook niet slecht.
Het valt niet mee om onder deze extreme
omstandigheden letterlijk en figuurlijk
het hoofd koel te houden...
Ons aller KNSA-voorzitter Karel Greven.
Op de eerste rang, met een Busterpet op.
Need I say more.....


Echte Busters op de eerste rij als mentale steun.


De finale
Kemppainen 125, Benelli 124 en 5 mannen met een score van 122: Dulohery, Rodrigues, Al-Attiya, Jensen en Nielsen. Ene, er mogen er maar 6 naar de finale..... In de shootoff viel de Deen Nielsen af en waren de finalisten bekend.
De rotte begint te schieten en de eerste misser is voor …… Kemppainen. Hij liet op post 2 enkel hoog vliegen en gooit hiermee zijn voorsprong op nummer 2 Benelli overboord. Welnu, 2 missers (van Jensen) en 4 volle bakken verder staan er 3 heren op 147 en 2 heren op 149. Er kan van alles gebeuren!!.
Duloherry, Al-Attiya en Rodriguez moeten shootoff om de bronzen medaille. Het is de Amerikaan Shawn Duloherry die de 6de duif mist en afhaakt. Waarna Nasser Al-Attiya uit Qatar er nog 5 raakt maar dan ook mist. De Cubaan Juan Miguel Rodriguez blijft het best presteren onder deze druk en neemt de bronzen medaille mee naar huis.
De ijzingwekkende shootoff voor goud en zilver gaat tussen Kemppainen en Benelli. Beide heren schieten post 3 vol. Kemppainen mist op post 4 een duif en het publiek houdt zijn adem in voor wat Benelli gaat doen…. Die mist ook een duif!. Marco Kemppainen gaat opgelucht naar post 5. Hij is zojuist door het oog van de naald gegaan. Hij schiet op post 5 en …. mist een duif. Opnieuw komt in het publiek het bloed op het kookpunt. Andrea Benelli schiet op post 5 de lage duif behoorlijk snel en pikt dan de hoge duif op en blijft deze controleren tot op 30 centimeter voor het lage huis….. raak!. Om het maar eens plat uit te drukken, de pleuris breekt uit onder de Italiaanse fans op de tribune en ook Andrea heeft het even niet meer; hij begint over de baan te rennen met zijn geweer in de lucht. Hij heeft de gouden Olympische medaille gewonnen!!!!
 


De finalisten, Kemppainen rechts.

Aardig rondje.......
Benelli was een "beetje" blij

Andrea Benelli was terecht trots op zijn medaille,
het zal nog lang onrustig blijven in schietend Italie.

We waren niet de enige Nederlandse schietfans,
Hier een delegatie uit Zeeuws-Vlaanderen.

v.l.n.r.: Bernard Kooistra, Nella Heemskerk, Karel Greven, Thea Overwater
Diana van der Valk, Hennie Dompeling, Geja van der Greef, Jan Aartsen, Rogier Offerhaus.
beneden: Adri Wischmann, Dick Boschman, Jan Cor van der Greef, Pauline Meelis


Wanneer ik persoonlijk de wedstrijd in 1 woord zou moeten samenvatten dan zou ik hem omschrijven als; bloedstollend. Tot het laatste ogenblik zat de spanning er flink in. Weliswaar waren de medaillekansen voor Nederland op dit onderdeel al vlot geminimaliseerd maar voor ieder puntje werd er gevochten.
Absoluut de moeite van de reis naar Athene waard!.

Adri Wischmann

P.S.
Mijn verontschuldigingen aan de Trap-schutters. Omdat er geen Nederlandse deelnemers aan dit onderdeel meededen en ikzelf een uitgesproken skeet-schutter ben is er geen verslag van die wedstrijd.
Voor uitslagen zie www.athens2004.com